Saraçhane ahalisi ve de unutulmaması gereken NİKA AYAKLANMASI!

TİRAJİKOMİK ENTRİKA POLİTİKALARI: İKTİDAR HARİKA BİR KEFENDİR!

Gidilerin yani pezoların, gavat ve kevaşelerin Türk politikasına renk katmaları, iktidar hırslarını şehvetle şerbetlemeleri Cumhuriyetimizin Atatürk’ün ölümü sonrası döneminde görülür.

Bu tip alçaklıklara Osmanlı’da rastlamayız.
Doğaldır, Osmanlı’da padişahlar tuttuğunu, canın çektiğini ..üzer, kelle alır, kellesini almadıklarını ise Yedikule’deki zindana gömerdi. Bu arada hiç çekinmeden ol mübarek mekân Topkapı Sarayı’nı milletler karması umumhaneye bile çevirir, kimse gık diyemezdi.

Osmanlı’nın alt kadrolarında ise koltuk nedeniyle karakuşî tuzaklarda avrat – oğlan – kevaşe kullanılmaz, farklı adinin bayağısı tezgâhlar üretilirdi.
Örneği şanı büyük Osman Paşa bu alçakların Plevne’ye zamanında destek göndermemeleri üzerine hem Plevne’yi hem de sadrazamlık makamını kaybetmiş, mealen; “Beni Ruslar, Bulgarlar değil Saray’daki gidiler yendi” demiş idi…
*

Cumhuriyet tarihimizde ise siyasetçi nam bazı alçakların, uçkuru düşük, mabada ve de malafata düşkün adem oğlunun siyasi hırslarını cilalama devri özellikle rahmetli başvekil / mekânı cennet olsun / Adnan Menderes’le altın dönemini yaşamıştır.
Bunu daha sonra şahaneliğine hayran kalınacak belgeli sahnelerle anlatırız, şimdi sırası değil…
*
Peki, sırada ne var?
Gördüğünüz gibi, yaşadığınız gibi ahtapot kollu komik entrika politikaları var.

Öyle politikalar ki Bizans’ın meşhur kevaşe imparatoriçesi Theodora yaşasa; “And olsun ki böylesine fitne-i fücürlüğü ben bile beceremezdim” der, şimdiki Unkapanı’nın arka tarafına düşen mahalde bulunan villasına kapanır, işlettiği randevuevini bir dahaki halk hareketine kadar tatil ederdi.

*
Theodora demişken beşinci yüzyıldaki NİKA İSYANI nam halk hareketini anlatmadan geçmek hem şahsımıza hem de okura karşı namussuzluk olur.
Yazıyı uzatmadan isyanı kısaca aktaralım:
HALK AÇLIK İÇİNDE!
İmparator Justinianus vergilerle Bizans halkını inim inim inletiyordu.
Theodora ise randevuevi mamalığında edindiği ulvi tecrübeynen memleketi gizli gizli yönetiyordu.
Halk keriz mi; tabii ki mama imparotoriçe ilen kifayetsiz muhteris Justinianus’a içten içe bileniyordu.
İşte bu ahval ve şerait içinde maviler ilen yeşillerin araba yarışlarında bir vaveyla koptu ki, Konstantinapol böylesini o güne kadar görmemiş idi…
Geçen günkü Saraçhane – maraçhane yanında halt etmiş yüzbinler kasap satırlarıynan sokağa dökülmüştü.

Neyse, uzatmayalım şimdiki Sultanahmet Meydanı’ndaki hipodromda patlayan isyan Pera’ya kadar uzanırken ne gariptir ki birbirlerine düşman olan maviler ve yeşiller birleşmiş, bu kes siyasi iktidara yani İmparator ve İmparatoriçe Theodora’ya karşı  bayrak açmışlardı.
Konstantinapol inliyordu…   
İMARATOR KAÇACAK

Justinyanus baktı ki durum kötü, kollamalıydı …tü.
“Ulan zaten memleketi yağmaladık. Çaldıklarımız dünyanın herhangi bir yerinde yedi sülalemize yeter. Kaçalım dedi Theodora’ya.
İşte randevuevinden çıkma, çakma İmparatoriçe şu ulvi konuşmayı yaptı bu anda;
“…Hükümdarlık etmiş birinin kaçak konumuna düşmesi mümkün değildir. Ben bu mor giysimden asla ayrılmayacağım. Yüz yüze geldiğim insanlar bana imparatoriçe demeyecekse tek bir gün daha yaşamayayım. Eğer kurtulmak istiyorsanız Efendim, bu hiç sorun değil. Çok paramız var, deniz ayağımızın altında ve işte gemiler. Ama kaçıp güvenliğe kavuşurken ölümü mutlulukla tercih edeceğiniz bir hale düşmeyi isteyip istemediğinizi iyi düşünün. Bana en uygun gelen, şu eski sözdür: İktidar harika bir kefendir.”
*
Böylecene kaçmadılar.
Halka; “NE İSTERSENİZ VERİRİZ” deyip milleti hipodroma topladılar.
Sonra kapıları kapatıp çıkışa askerleri dizdiler.
Kafasını dışarı uzatan otuz bin kişinin kellesini tespih tanesine çevirdiler.
Adinin bayağısı iktidarlarını yine de sürdürdüler…
***
Değerli okur, işte size TİRAJİKOMİK bir entrika hikâyesi…
Neresinden, nasıl tutarsanız tutun fakat ibret alın!