GÜNCE / Dostlarımın resimleri – kitapları ve SERBEST MAVİSİ…

Günlük tutmak / günce yazmak bizim edebiyatımızda pek tutmamış bir iştir. Aslında günce edebiyat tarihlerinin kara tünellerine ışıktır.
Bakıyoruz,  üç – beş büyük yazarımızın dışında günce yazan pek olmamış. Bunların en önemlisi ve de güncenin isim babası Falih Rıfkı Atay.
Atay’ın günce lezzeti ÇANKAYA, ZEYTİNDAĞI, ATATÜRK’ün MÜTAREKE DEFTERİ adlı kitaplarında tam anlamıyla bir şahesere dönüşür.

***
Gençliğimizde büyük ustaların günlüklerine hayran kaldık. Sonra bu hayranlığımıza gazeteciliğin getirdiği not tutma alışkanlığı eklendi.

Zaman zaman dostlarım soruyor:
– Abüüüüü, bu kadar olayı nasıl anımsadın?
Yanıt ortada; “ Anımsamadım, not tuttum, günlük tuttum. 50 yıl boyunca biriktirdim.Hergele 1 / Hergele 2 / Devleri yakından tanıdım hep bu günlüklerden, not defterlerimden çıktı.”
***
Bu ağdalı girişin ardından gelelim geçen haftaki notlarıma.
SAVA Sanat Galerisi’nde daha önce / 2024 ve 2025’te / çeşitli resim sergilerinde bulunmuş, bunlara ilişkin notlarımı DEVLERİ YAKINDAN TANIDIM’da yazmıştım.
Nisan ayının ilk haftasında değerli dostum ressam, sanat eğitimcisi Orhan Gazi Binboğa yine SAVA’da DOĞANIN BELLEĞİ adlı bir sergi açtı.

Sergi süresince canlı performanslar da düzenleyen Orhan sayesinde SAVA’nın değerli genç yöneticileri Gülşah Akpulat ve Gülcan Odabaş ile tanıştık.
Bu arada galerinin çınarları seramik sanatçısı Funda Açıkgöz ve ressam Gültekin Serbest ile resimden edebiyata uzanan renk, öykü, şiir ve romandan oluşan taşlarla döşeli bir dostluk köprüsü kurduk. Sohbetimize fotoğraf sanatçısı dostumuz Afitap Temüge de bulutların ve ağaç kabuklarının gizini ekledi.

SERBEST MAVİSİ

Mavi beni büyüleyen bir renktir.  Aşağıdaki dizeleri her keyifli anımda, hele hele hafif alkollü gün batımlarında patlatırım:

Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?

Hadi gel,
Ay karanlık…

***

Babama göre bu şiir Enver Gökçe’nin, bazı edebiyat tarihçileri ise otuz küsur baskılı tek şiir kitaplı Ahmed Arif’in olduğunu söyler. Neyse. Bu dünyadan göçüp giden üç isim bir başka dünya varsa ve orada bunu tartışıyorlarsa devam etsinler, biz dönelim Gültekin Serbest dostumuzla sohbetimize.
Söz şiire gelmişken Gültekin bey resim dünyasında kendi adıyla anılan SERBEST MAVİSİNİ anlattı ve kardeşi Aziz Serbest’in mavi kapaklı şiir kitabını bize armağan etti:
DURDURULMUŞ ZAMAN / Şiirli resimler
Aziz beyin ikinci kitabı imiş bu, Gültekin beyin muhteşem resimleriyle süslenmiş, Kosova Türk Yazarlar Derneği tarafından bastırılmış.
Görkemli, çok ama çok özel bir çalışma olmuş…
***
İşte Nisan sonu Mayıs başı ilk notlarım böyle.
Ötesinde buluşmak üzere hoş kalın; mavide SERBEST MAVİSİNDE KALIN.
Çünkü ben hâlâ oradayım.